Wednesday, February 1, 2017

Het Brukenthal Museum

Het Brukenthal Museum

Het Brukenthal Museum is een van de grootste musea van Roemenië en het eerste museum om open te gaan op wat tegenwoordig  Roemeens grondgebied is. Ook is het eerste van zijn aard en in heel centraal Europa. Het museum wordt in 2017 200 jaar oud.

Het Brukenthalmuseum bron foto hier
Het paleis waar het museum huisvest, werd gebouwd in de jaren 1770 door Samuel von Brukenthal, gouverneur van Transsylvanië, als woning voor zichzelf en zijn familie. Tijdens zijn leven heeft hij een uitgebreide kunstverzameling samengesteld. Omdat hij geen kinderen had, heeft hij al zijn bezittingen aan de Evangelische kerk geschonken. De Evangelisch  gemeenschap heeft het paleis en kunstverzameling opengesteld voor publiek in 1917.


Het Brukenthal Museum staat vooral bekend als kunstmuseum. De originele tentoonstelling bestond uit oude Europese meesters waaronder ook Nederlandse schilders zoals Van Dijk of Pieter Bruegel. Tegenwoordig is Brukenthal een complex museum met verschillende afdelingen zoals een Geschiedenis-, Natuurhistorisch- of Jachtmuseum.

Zelf het Museum bezoeken? Bekijk ons uitgebreid aanbod aan Fly & Drive reizen. 

Wednesday, April 20, 2016

Het Kasteel van Hunedoara

Het kasteel van Hunedoara

Het Huniady kasteel bevindt zich in het stadje Hunedoara, in Zuidwest Transsylvanië. Dit sprookjesachtig bouwwerk is waarschijnlijk minder bekend dan het kasteel in Bran, maar zeker niet minder mooi.

Het kasteel wordt  als verdedigingsburcht gebouwd in de 15de eeuw op de ruïnes van een oudere fortificatie. Nadat Iancu Hunyadi in 1440 gouverneur van Hongarije wordt, wordt het kasteel uitgebreid als woning en ontmoetingsplek - meer dan als verdedigingsbouwwerk. 

De dominante architectuurstijl van het kasteel is gotiek, herkenbaar aan de ramen, plafonds en overgebleven decoraties zoals de openhaard in een van de torens. De bouwwerkzaamheden aan het kasteel zijn vervolgd door de zoon van Iancu, Matia Corvin, tot het jaar 1480.

Het kasteel blijft onveranderd tot de 17de eeuw, wanneer het uitgebreid en gemoderniseerd wordt. In deze periode wordt het buitenhof toegevoegd, waar de woningen van de ambtenaren zich bevinden maar ook de opslagruimtes voor eten en hooi.


In de 19de eeuw wordt het kasteel gerestaureerd. De daken worden verhoogd en  bedekt met geëmailleerde dakpannen waarvan een deel nog te zien is.  De afgelopen 60 jaar diende het kasteel herhaaldelijk als decor voor middeleeuwse films en is tegenwoordig open voor bezoekers.

Zelf van plan om vakantie in Roemenië te vieren? Bekijk de mogelijkheden op www.romtour.nl.

Tuesday, March 22, 2016

Het Cişmigiu Park


Boekarest kent vrij veel leuke en gezellige parken, maar geen enkele ervan straalt zo veel charme uit als het Cişmigiu Park. 


Het Stadhuis,vanuit Cismigiu. Bron foto
Eigenlijk is Cişmigiu niet eens een park, maar een openbare tuin, de eerste van zijn aard in Boekarest. Deze tuin ligt in het centrum van de stad en het is de beste plek om uit te rusten na een indrukwekkende wandeling in de omgeving of om onder de bomen af te koelen op een hete zomerdag.

Cismigiu park. Bron foto
De werkzaamheden aan het park zijn in 1847 begonnen, onder de leiding van Wilhelm Mayer, voormalige directeur van de Imperiale Tuinen in Wenen. Het is zeven jaar later, in 1854 dat de tuin officieel open ging. De stijl in Cişmigiu is op de Engelse tuinen geïnspireerd, met vele verschillende soorten bloemen en bomen, verdeeld in kleinere thematische tuinen zo als de Rozentuin, de Schakerspelerstuin, of de Schrijverstuin.


Het park bewaart de sfeer van vervlogen tijden door de ouderwetse krantenkiosken, de stevige gietijzer zitbanken of de openbare personen - weegschalen.

het midden van het park bevindt zich een meertje waarop bezoekers kunnen varen met gehuurde bootjes of waterfietsen. In de winter wordt het meer een openbare schaatsbaan voor jong en oud.

Wednesday, January 27, 2016

UNESCO werelderfgoed in Roemenië

Wist U dat er 31 historische monumenten uit Roemenië op de UNESCO werelderfgoedlijst staan? Het gaat om kerken, kloosters en fortificaties uit  verschillende regio’s van het land. De Donau Delta hoort tot de Werelderfgoedlijst als enige natuurreservaat. Ook zijn er vier tradities in het die zich op het UNESCO-lijst van immaterieel-cultureel erfgoed bevinden.

De houten Kerken uit de Maramureş
               
De oude houten kerk van Bârsana werd na het laatste aanval van de Tartaren (1720) gebouwd op de plek waar tegenwoordig het nieuwe kloosterkerk zich bevind. De kerk werd in 1806 uit elkaar gehaald en verplaatst op de heuvel in het centrum van her dorp. De kerk werd toen voorzien van bloemrijke barokke muurschilderingen door de lokale kunstenaars Hodor Toader en Ion Plohod. Deze schilderingen worden beschouwd als de beste uitingen van de Barok-stijl in de hele Maramureş en weerspiegelen het vakmanschap van deze kunstenaars. Toader gebruikte overheersende kleuren zoals wit, blauw en rood.


De  kerk van Budeşti Josani is de grootste houtenkerk gebouwd in zijn tijd en een van de weinige die niet verwoest was tijdens de aanvallen van de Tartaren. De Josan werd gebouwd in 1643 en kenmerkt zich door de vier kleine torentjes aan de zijkant van de hoofdtoren, de dubbele overhangende dakranden en is specifiek voor deze regio. Het was een populair ontwerp maar toch ongebruikelijk. In de kerk die gewijd is aan de Heilige Nikolaas, zijn mooie iconen op hout te bewonderen die dateren uit 1766 en gemaakt zijn door Ponehalski. Ook zijn er enkele mooie achter-glasiconen bewaard gebleven. Het belangrijkste pronkstuk echter is muurschildering van Het Laatste Oordeel dat geheel in goede conditie bewaard is gebleven.


De Orthodoxe houten kerk van Deseşti is gewijd aan de Heilige Paraschiva en werd gebouwd in het jaar 1770. Enigszins verborgen onder bomen van het kerkhof torent de kerk uit boven de weg en is dominant in de Mara-valei vanwege zijn grootte en ligging. De torenspits is bedekt met metaal na een blikseminslag in 1925 die grote delen van de buitenmuur en de toren verwoestte. De kerk is een mooi voorbeeld van een dubbel gelaagd dakconstructie, waardoor de hooggelegen ramen in de muren van het schip mogelijk worden ter betering van de lichtinval.


Houten kerk Ieud Maramures, Roemenië
De kerk in Ieud- Deal
Biserica din Deal, Ieud (Kerk op de Heuvel), werd in 1364 gebouwd op de funderingen van een oude kasteelruïne en opgetrokken in dennenhout.  De kerk overleefde gedeeltelijk de Tartaarse plunderingen in deze streek uit het begin van de 18e eeuw. Veel elementen stammen echter grotendeels uit de 18e eeuw. De kerk heeft een dubbel dak met kleine ramen. Wat vooral de aandacht trekt zijn de imposante breedte van de kerk en de muurschilderingen, de meest bekende van de hele Maramureş zijn, voltooid in 1782 door Alexandru Ponehalski.

De houten kerk van Plopiş, Sişeşti stamt uit het jaar 1798 en werd tot 1811 door Stefan Zugravul beschilderd, een van de meest bekende kunstenaars uit de regio. De muurbeschilderingen in de naos en op de altaar zijn hier het best bewaard. Door zijn grootte en positie in het dorp werd deze kerk deel van het UNESCO werelderfgoedlijst.

De houten kerk van Poienile Izei draagt de naam van de Heilige Paraschiva is gebouwd in 1604 en werd ingezegend in 1633. Iedereen in dit dorp is wel bereid om bezoekers toegang te verschaffen om de aparte muurschilderingen in het portaal te bewonderen die gevoelens van een nachtmerrie oproepen. Aan de linker zijde van het portaal staan afbeeldingen die ons alle verschrikkingen van de hel en de straffen die zondaars, in het bijzonder de vrouwen, te wachten staan. Alle afbeeldingen samen vormen een soort geïllustreerd boekwerk om degenen die niet gehoorzaam zijn schrik aan te jagen.



De kerk in Rogoz werd in 1663 op de plek van een oude kloosterkerk gebouwd. De eerste kerk was door te Tartaren in 1661 verwoest; daardoor de inscriptie op de voordeur: “in de tijd dat Transsylvanië veroverd was”. Deze kerk is uniek door zijn vorm; het is niet rechthoekig als de andere kerken maar polygonaal, met een bredere naos en minde brede altaar. Ook is het houtsnijwerk rond deze kerk indrukwekkend.

Het Vrolijke Kerkhof, Maramures, Roemenië
Het Vrolijke Kerkhof
De houten kerk van Surdeşti is een van de weinige houten kerken die zich buiten de grenzen van historische Maramureş bevindt. Het werd gebouwd in 1767 en had tot de jaren 90 de allerhoogste toren van alle kerken in de regio : 54 meter.

Het Vrolijke Kerkhof in Sapânța
Een begraafplaats is per definitie een duistere, sombere en wat treurige plek. Met één uitzondering: het Vrolijke Kerkhof van Săpânţa, in Maramureş. Hier heeft men een manier gevonden om met kunst een beetje “plezier” aan de dood te beleven. Alle grafmonumenten zijn in hout gegraveerd en in diepblauw geschilderd. Op iedere grafsteen staat een afbeelding uit het leven van de overledene, waaronder meestal een grappig gedicht over zijn leven (of dood) staat geschreven.


De beschilderde kloosterkerken in Bucovina


De kloosterkerk van Humor is een van de oudste beschilderde kerken, gesticht rond het jaar 1530. Deze is de eerste kerk met een open voorportaal en een kamer erboven die voor een deel de grafruimte overdekt. De wandschilderingen buiten zijn de oudste van de Bucovina: onder andere de Mariaboodschap, het Laatste oordeel en een schildering die verwijst naar de bezetting van Constantinopel (Istanboel) door de Ottomanen.


De kloosterkerk van Voroneţ wordt wel de ‘Sixtijnse kapel van het Oosten’ genoemd. Dat is niet zonder reden, gelet op de vele waardevolle houtsnijwerken en fresco’s en de ontstaansgeschiedenis van het klooster. Stefan de Grote bouwde het klooster tussen 26 mei en 14 september 1488. In 1574 wordt onder leiding van de metropoliet bisschop Grigora Rosca, wiens graftombe in de kerk is, het voorportaal afgebouwd en de wandschilderingen buiten voltooid.


Het klooster Sucevița is het grootste en laatst gebouwde kloostercomplex, gesticht door de familieleden Movilă. Het klooster is in de laatste decennia van de 16e eeuw gebouwd, geheel op kosten van de familie. Het complex is gebouwd in de Moldavische stijl, gevestigd door Stefan de Grote (Stefan cel Mare), prins en heilige. Byzantijnse en gotische aspecten harmoniëren met aspecten van de vroegere houten kerkbouw in Moldavië.


De kloosterkerk Arbore werd gebouwd tussen 2 april en 29 augustus 1503 door Luca Arbore, een van de generaals van Stefan de Grote. Het monument is opgedragen aan de nagedachtenis van de onthoofding van de belangrijke bijbelfiguur Johannes den Doper. De kerk heeft prachtige fresco’s, zowel binnen als buiten. De achtergrond groen, anders dan bijvoorbeeld de kerk van Voronet waar blauw de basiskleur is.


De kloosterkerk in het dorp Pătrăuţi is door Stefan de Grote bewerkstelligd in 1487. Het is de kleinste van de beschilderde kloosterkerken. De architectuur is een voortreffelijke vertegenwoordiging van de middeleeuwse Moldavische bouwstijl. Drie gewelven (apsis) als koorafronding, de toren op de hoofdruimte, steunberen en portalen in Gotische stijl, en een beschilderde voorgevel onder een zware houten afwerklijst gezet in bakstenen.

Het klooster Sfăntul Ioan cel Nou dateert uit het begin van de 16e eeuw Van de fresco’s op de buitenmuren is helaas niets overgebleven. Toch een bezoekje waard omwille van zijn indrukwekkende verhoudingen en zijn erg mooie klokkentoren. Boven het toegangsportaal zie je het embleem van Moldavië: de kop van een oeros.


De kerk in Probota werd in 1530 door vorst Petru Rareş gesticht als begraafplaats voor hem en zijn familie. De buiten muurschilderingen zijn in 1532 klaar. In 1550 krijgt het klooster een 5-meter hoge omringende verdedigingsmuur met vier torens. Terwijl de buiten fresco’s van deze kerk wat slechter bewaard zijn, behoren de binnen muurschilderingen tot de fijnste uit heel Bucovina.


Klooster Moldovita
Het klooster in Moldovița behoort tot de mooiste in Bucovina en werd in 1532 door door vorst Petru Rareş gesticht. Aan de westerkant heeft deze kerk een veranda met drie grootte open arcades die uniek is tussen de kerken in Bucovina. De beschildering van de kerk heeft in 1537 plaatsgevonden.






De weerkerken in Transsylvanië


De weerkerk van Viscri is één van de oudste fortificaties in Transsylvanie. Zijn naam heeft het dorp te danken aan de eerste kerk die hier gebouwd werd. Deze kleine kapel was volledig van witte kalksteen gemaakt, en daardoor kreeg het de Duitse naam van “Weiskirsch” (witte kerk). Gebouwd door de Hongaarse nederzetters en later overgenomen en verbouwd door de Saksen, blijft deze kerk één van de mooiste in Transsylvaniё en de enige die in de Romanische stijl gebouwd is.


Weerkerk Biertan
Tot de meest bekende vestingkerken hoort ook de kerk in Biertan, de voormalige bischopszetel van de Transsylvaanse Evangelische Kerk van 1572 tot 1867. Door zijn belangrijke functie, werd dit bouwwerk de grootste van zijn soort in de hele provincie. Drie enorme wallen omgeven de zes grote wachttorens en diverse bolwerken. Het geheel maakt meer de indruk van een kasteel dan van een voormalige bisschopskerk.



De weerkerk in Saschiz lijkt niet gelijk op haar soortgenoten van de omringende dorpen. De muur die rondom de kerk zou moeten staan ontbreekt hier en voor de kerk staat een grote, eenzame klokkentoren. De kerk werd in het begin van de 16de eeuw gebouwd, met een verdedigingslinie met schietgaten op de tweede verdieping. De klokkentoren werd ook als verdedigingstoren gebouwd en het hele complex is ooit door een muur beschermd geweest.



De vestingkerk van Prejmer is vaak uitgeroepen tot de best bewaarde weerkerk in Roemeniё en heel Europa. Deze kerk werd rond het jaar 1225 door de ridders van de Duitse orde opgericht. De architectuur van de kerk, die de vorm van het Griekse kruis heeft is uniek in Transsylvanië en één van de weinige kerken die in de Bourgondisch gotische stijl gebouwd werd. Het drieluik boven het altaar in de kerk is het oudste gothische schilderij van Roemeniё.
De weerkerk in Valea Viilor

Valea Viilor is een minder bekend dorpje in het hart van Transsylvaniё dat met trots één van de grootste vestingkerken is. De kerk hier hoort tot de gotische architectuur, maar onderscheidt zich van de andere kerken door de twee massieve verdedigingstorens aan de westelijke en oostelijke kanten van de kerk. Rond de kerk loopt een ovale muur met een hoogte van zes tot zeven meter en vier van de zes verdedingstorens staan nog op hun plek.
De weerkerk in Câlnic

Het klein dorpje van Câlnic vestigt één van de weinige weerkerken van de regio Alba. Het is niet eens helemaal waar dat de vestiging in Câlnic echt een kerk is. Het unieke aan dit dorp is dat de kerk niet tussen de verdedigingsmuren te vinden is, maar iets verder op een heuvel. De fortificartie werd in de 13e  eeuw gebouwd als woning voor de adellijke familie Kelling. Later werd het erf aan de dorpelingen verkocht en werd aangepast in het kader van  de behoeften van de gemeenschap.
De weerkerk in Dîrjiu

Het dorp Dîrjiu bevindt zich in de regio Harghita en hier vindt men de enige kerk op de UNESCO-lijst die niet tot de Saksische behoort, maar van Hongaarse oorsprong is  , de “Szekely” of “Secui”. Uniek aan deze kerk is niet haar verleden zoals bij alle andere kerken, maar juist haar heden. Dit is de enige kerk die volledig als kerk en opslag voor goederen dient. Bewoners van het dorp bezitten de ruimtes tussen de muren waar ze hun vleeswaren en granen op mogen slaan.

De binnenstad van Sighişoara
Sighisoara, klokkentoren
Sighisoara werd in de 12de eeuw door Saksische kolonisten opgericht. De stad bestaat officieel pas sinds 1280, met de benaming Castrum Sex - de zesde burcht in de rij van zeven Duitse burchten in Zevenburgen (Transsylvanië). Later kreeg het de Duitse benaming “Schassburg”. De citadel van Sighisoara bevind zich op een heuvel en is de enige nog bewoonde middeleeuwse burcht van heel Zuid-Oost Europa.






De Dacische fortificaties in het Orãştiei gebergte
Het Costeşti- Blidaru fort bevindt zich in de buurt van het dorp Costeşti, in de regio Hunedoara. De fortificatie werd in de 1ste eeuw voor Christus gebouwd, na de regeringsperiode van Burebista, de eerste koning van de  verenigde Daciers. Deze burcht diende als verdedigingswerk tegen aanvallen van de Romeinen.

Het Costeşti fort werd gebouwd ergens tussen de regeringsperiode van Burebista en die van Decebal (laatste koning van de vrije Daciers, voor de Romeinse verovering), in de 2de  eeuw. Dit vestingwerk bevindt zich op heuvel in de Apa Grãdiştei- vallei. Dit was een van de sterkste forten in de regio.

Het Bãnița fort  bevindt zich in het gelijk genaamde dorp in de regio Hunedoara en werd gebouwd onder koning Burebista. Tijdens de regering van Decebal werd de vesting versterkt om weer verwoest te raken tijdens de Romeinse aanvallen van 102-103 en 105-106.

Het Capâlna fort behoort ook tot de regering van Burebista en was een belangrijke verdedigingspunt in de strijd tegen de Romeinen. Ook werd hier veel gevochten twee eeuwen later, in de tijd van Decebal. Deze fortificatie is het dorp Capâlna te vinden, in de buurt van de stad Sebeş in de regio Alba.

Het Piatra Roşie fort bevindt zich in het westerse gedeelte van het Orãştiei gebergte. De vesting behoort ook tot de fortificatie systeem van Burebista en diende als verdedigingspost voor de hoofdstad van Dacia, Sarmizegetusa Regia.

Sarmizegetusa Regia was de hoofdstad van pre-Romeinse Dacia en is de allergrootste van alle Dacische fortificaties. De stad ligt op een hoogte van 1200 meters en was beschouwd als centrale verdedigingspunt. Anders dan de andere forten, was Sarmizegetusa uit zes kleinere forten samengesteld.

Het klooster Horezu
Klooster Horezu
Het klooster in Horezu is het grootste middeleeuwse kloostercomplex nog in originele staat bewaard van heel Walachije. Ook is dit klooster de meest belangrijke religieuze monument gesticht door Constantin Brâncoveanu. Het komplex werd gebouwd tussen 1690 en 1697 en was in die tijd het allergrootste in Zuid-Oost Europa.





Immaterieel erfgoed

Horezu Aardewerk
Horezu is het grootste aardewerk centrum van Roemenië. Hier wordt al eeuwen keramiek op een traditionele manier gebakken. De kleuren, symbolen en technieken zijn uniek voor deze plek.

Doina is een essentieel element van de Roemeense folklore. Het is een sombere type traditionele muziek. Folkmuziekanten kunnen deze liedjes improviseren op spontaan componeren.

De Cãluş traditie is de meest spectaculaire Roemeense traditionele dans. Deze dans wordt in het Zuiden van het land uitgeoefend in de week van Pinksteren. De dans wordt uitgevoerd om dorpelingen en hun oogst tegen kwaad te beschermen.

Kerstliederen gezongen door mannelijke groepen zijn een eeuwen oude traditie in alle gebieden van Roemenië. Elk jaar, voor de kerst, groepen jonge mannen lopen van huis tot huis om traditionele kerstliederen te zingen.


De Donau Delta

De Donau Delta kent een van de grootste biodiversiteit ter wereld. Er leven hier 320 soorten vogels voor, meer dan 2400 soorten insecten, 1800 soorten platen en bomen en 135 soorten vis.
Pelikanen in de Donau Delta


Thursday, November 19, 2015

Het Mogoşoaia paleis

Het Mogoşoaia paleis bevindt zich op een afstand van 15 kilometer van het centrum van Boekarest en is ongetwijfeld een must-see voor kunst- en architectuurliefhebbers.

Het Mogosoaia Paleis
Dit paleis is het best bewaarde van de twee paleizen gebouwd door de vorst van Walachije, Constantin Brâncoveanu, in een architectuurstijl bekend als “de brâncovenesc stijl”. Deze bouwstijl is geboren als een combinatie tussen de Italiaanse renaissance en de Byzantijnse en Ottomaanse architectuur en is typisch voor Walachije.  Ook is de brâncovenesc stijl bekend als de enige architectuurstijl die op Roemeens grondgebied is ontstaan.

Het Mogoşoaia landgoed werd door Brâncoveanu in 1681 gekocht en het paleis en bijbehorende gebouwen zijn tot 1702 gebouwd. Het kasteel heeft twee verdiepingen. De acht kamers van de begane grond waren bedacht als woningen voor de bedienden, terwijl de eerste verdieping onderdak gaf aan de vorstelijke appartementen en feest- en ceremoniezalen. Naast het paleis zelf staan er nog een wachttoren, het oude keukengebouw, een gastenverblijf en de oude ijsopslag. Buiten de omringende muur bevindt zich een kerk uit het jaar 1688.

Het keuken gebouw

Het paleis en landgoed zijn in de loop van de tijd meerdere keren aangevallen en gedeeltelijk verwoest. De laatste grote restauratie heeft tussen 1920 en 1930 plaatsgevonden. Na 1945 wordt dit landgoed eigendom van de Roemeense communistische staat en tot 1957 blijft het onbeschermd, zodat de originele kunstcollecties en meubilair worden gestolen of verwoest. Sinds 1957 is het deel van het Nationale Kunst Museum en in 2001 wordt het Mogoşoaia Paleis het Museum van de Brâncovenesc Kunststijl.  


Zelf een bezoek aan dit paleis brengen? Kijk naar onze Fly& Drive!

Thursday, October 22, 2015

Niet te missen in Boekarest: Calea Victoriei


Er is geen enkele straat in Boekarest waar zo veel te zien is als op Calea Victoriei (Overwinningslaan). Een bezoek aan Boekarest is niet voltooid zonder een wandeling op deze 3,5 km lange straat, een van de oudste en meest belangrijke in Boekarest.

De Universitaire Bibliotheek

Calea Victoriei bestaat sinds 1692 en was de verbindingsweg tussen het vorstelijke paleis in het oude centrum en het vorstelijke buitenverblijf in Mogoşoaia. Op dat moment werd deze straat de meest belangrijke route in Boekarest. Kerken, villa’s en luxe winkels werden in de loop van de tijd hierlangs gebouwd. 



Het Atheneum


De straat heeft de naam “Overwinningslaan” in 1878 gekregen, na de onafhankelijkheidsoorlog tegen het Ottomaanse rijk. De triomfantelijke Roemeense leger, onder leiding van koning Carol I is via deze straat de stad binnengelopen om de zege in deze oorlog te vieren.

Een wandeling lands Calea Victoriei is een wandeling door 300 jaar geschiedenis. Kerkjes uit de 18de eeuw, villa’s uit de 19de eeuw, mooie eclectische gebouwen uit het vroege 20ste eeuw met hun art-nouveaux balkonnetjes, communistische flats, staal en glas gebouwen van de laatste 20 jaar maken een interessante mix op deze straat.


Het CEC Gebouw
Piata Revolutiei (het Revolutieplein), de plek waar de revolutie in Boekarest is begonnen, en het balkon waar dictator Ceauşescu zijn laatste toespraak hield bevinden zich ook op Calea Victoriei. Het Roemeense Atheneum, het Nationaal Kunst Museum, de Universitaire Bibliotheek, het CEC gebouw of het Nationaal Geschiedenis Museum zijn maar een paar van de belangrijke gebouwen op de Calea Victoriei.

Wil je zelf met vakantie naar Roemenië en Boekarest? Kijk naar onze Fly&Drive en Stedentrip


.

Monday, October 12, 2015

Het cisterciënzer klooster in Cârța, het meest oostelijk gelegen klooster van zijn aard in Europa

Transsylvanie staat bekend om haar vele weerkeren, kastelen, sfeervolle steden en rustige saksische dorpen. In een van deze dorpen, tussen Brasov en Sibiu, bevindt zich een minder bekende monument van middeleeuwse architectuur en cultuur: het cisterciënzer klooster in Cârța, het meest oostelijk gelegen klooster van zijn aard in Europa en de enige in heel Roemenië.

cistercienzer klooster Carta
Het klooster in Carta

De cisterciënzer orde ontstaat in het jaar 1098 in de buurt van Dijon, in Frankrijk. De plek van het eerste klooster, Cîteaux, Cistericum in het Latijns, geeft de naam aan deze nieuwe orde die zich snel door Europa gaat verspreiden.





Oude kloostermuur 
Op het landgebied van Roemenië werden twee cisterciënzer kloosters gebouwd, een in Igriş in het westen van het land, en in Cârța. De abdij in Igriş werd tijdens de Turkse aanvallen in 1440 volledig verwoest. Ook werd het klooster in Cârța meermaals aangevallen maar stukken ervan blijven staat als bewijs van een 800 jaar lang geschiedenis.





De bouwwerkzaamheden aan de abdij zijn rond het jaar 1205 begonnen. De eerste gebouwen waren uit hout gemaakt en bestaan tegenwoordig niet meer. De bouw aan het stenen klooster begint in 1230, maar het wordt verwoest door de Tartaren in 1241. De herbouwwerkzaamheden duren vanaf 1260 tot 1320.
Interieur 

De architectuurstijl van het klooster valt onder de primitieve gotiek, gekenmerkt door sombere, functionele interieurs. Enige toegestane decoraties zijn aan de kolommen, de ramen en sluitstenen te zien. Gekleurde glas-in-lood en  beschilderde altaren waren verboden in cisterciënzer kloosters. Op de sluitstenen van de kerk in Cârța zijn gegraveerde hondsroosbloemen te zien, het symbool van de Maria. Op de sluitsteen boven het altaar staat Maria als koningin van de hemel.

De cisterciënzers hebben gezorgd dat de gotieke stijl zich snel ging verspreiden in Transsylvanië. De bouwakkers van het klooster hebben mee gedaan aan de bouw van verschillende andere kerken in Transsylvanië, waar hun invloed te zien is.  De meest opvallende  voorbeelden zijn de weerkerken in Prejmer en Cristian en de Bartholomeus kerk in Brasov.

Begraafplaats soldaten  
De cisterciënzer orde blijft tot 1474 in Cârța, wanneer het klooster gesloten wordt als gevolg van verwoesting tijdens de Turkse aanvallen. In het jaar 1495 worden herstelwerkzaamheden uitgevoerd en de kloosterkerk wordt overgenomen door de lokale parochie. Het huis van de tegenwoordig evangelische pastoor stamt ook uit deze periode. 

Uit het originele gebouw bestaan nog een portaal, een aantal muren en het koor die tegenwoordig als evangelische kerk voor de lokale gemeenschap dient. Binnen de vervallen muren van de oude kerkzaal bevindt zich een begraafplaats van lokale soldaten die in  de eerste wereld oorlog hebben gevochten.

De ruïnes van het cisterciënzer klooster zijn open voor bezoekers.
Geïnteresseerd in een vakantie door Roemenië en een bezoek aan het cisterciënzer klooster? Deze attractie vindt u terug in onze Fly&Drive door Transsylvanië.